गज़ल


तिम्रै मात्र प्रतिक्षाले अब जुनी जाने भयो 
पक्का हो यो तिमीलाई पक्कै पराई ठाने भयो 
-
भोक प्यास यो मनको चैन सबै हर्ने तिमी 
सँम्झ गर्न बाकि भए यो ज्यान आफ्नै माने भयो
-
घायल छु म मिठा मिठा पलहरु सम्हाल्दैमा 
अझै सिथिल पार्छौ भने सँम्झनाले हाने भयो 
-
मन परेको फूल टिप्दा ओईलियो त के गरुँ म
तिम्ले फूल सदाबहार सुवासिलो छाने भयो

गज़ल



    by    Ramesh Prasad Aryal

चमत्कारी विज्ञानलाई  बनाउछ मान्छे
फेरी उही बिज्ञानले सताउछ मान्छे

ढुङ्गा झर्छ हावा उड्छ पानि बग्छ किन
सबै चासो समाधान गराउछ मान्छे

युँग हो यो शास्त्र भन्थ्योँ शताब्दि भो एले
लौ हेर्नुस समयालाई नचाउछ मान्छे

आकाश हेर्दै टोलाउथ्योँ चँन्द्रमा मै टेक्यो
तारा छुने फेरी रहर चलाउछ मान्छे

रातो रंग लुगाफाटो देख्दा के हो भन्ने
रंगीचंगी आज लुगा लगाउछ मान्छे

-----अर्जुनचौपारी ४
हाल-मरुभूमिको छाती बाट

मुक्तक

by   Ramesh Prasad Aryal
मलाई दुख्दा उनै उता ठेस लागि लडे जस्तो 
साँच्चै हो कि मेरा सारा गज़लहरु पढे जस्तो 
पैले पैले चासै थिएन आज निकै सोधी खोजि 
शंका लाग्छ हिजैदेखि अल्ली माया बढे जस्तो

'गज़ल'पार्ने छू म चौधै गते



BY     Ramesh Prasad Aryal
माया जालमा कसैलाई पार्ने छू म चौधै गते
पिरतीले जिन्दगीलाई बार्ने छु म चौधै गते
-
धरै नै छन् माया गरी दोधारमा पार्नेहरू
प्रेम् प्रस्ताब आफै अघि सार्ने छू म चौधै गते
-
बुझेपछी माया प्रेम बदलियो सोच बिचार
पैलो चोटी उन्को सामु हार्नेछू म चौधै गते
-
एक्लै नै भो रमेशे त भन्नेहरू हेर्नुहोला
हात् समाई आधिखोला तार्ने छू म चौधै गते
-,
रमेश प्रसाद अर्याल स्याङ्गजालि रमेश)
अर्जुनचौपारी ४
हाल-मरुभूमिको छाती बाट

gazal लौ है आयो प्रेम् दिवस

→→→→गज़ल मै शुभकामना←←←←

 By   Ramesh Prasad Aryal
लौ है आयो प्रेम् दिवस प्रेम् प्रस्ताब् राख्दै गर्नु
सफल होस् प्रेम् भन्दै देवी देउता भाक्दै गर्नु

जोडीहरू कयौँ खुशी काहीँ कतै खट्पट् पनि
लंका जल्छ त्यो शँकाले रिस राग फ्याक्दै गर्नु

ईच्छा नै हो सफलता सङर्शमा उत्रेपछि
एक्लो यात्रा पुर्ती गर्न कसैको हात् माग्दै गर्नु

तिम्ले ढोग्ने देउता जस्तै बिस्वाश् गर पिरतीलाई
प्रेम त यो जिन्दगीको ''प्रसाद'' हो चाख्दै गर्नु

मुक्तक


आजै उनलाई फोन गरी संम्झाउनु छ भ्यालेन्टाईन
उनीसंगै चौध गते मनाउनु छ भ्यालेन्टाईन
गुलाब नै साँची राखी बाचा कसम् खाईनेछ
जिन्दगीकै यादगार बनाउनु छ भ्यालेन्टाईन

गज़ल


                                                                           Ramesh Prasad Aryal

गज़ल


Ramesh Prasad Aryal


तिमी पाएँ चाहन्छौ के ? पुर्याउन सक्छु अब
साँचो माया संसारलाई देखाउन सक्छु अब 
-
ढुङ्गा पनि पानीसंग गल्नै पर्छ एकदिन
मुर्तिहरु तपस्याले ब्युताउन सक्छु अब 
-
सदाबहार जिन्दगीलाई उजाड भन्ने भेटेदेखि
फूलै फूल बाटो भरी सजाउन सक्छु अब 
-
जुँन तारा आखा तर्लान् फुलहरु कानेखुसी
अधेरिलाई त्यो रुपले तर्साउन सक्छु अब
-'
प्रसाद्'बिना मदिरमा जानु को के अर्थ भो र ?
भन्छौ घरै भगवान बोलाउन सक्छु अब
 रमेश 
मरुभूमिको छाती बाट